Ana içeriğe atla

NE OLDUM DEMEMELİ NE OLACAĞIMI BİlMELİ EN ÇOKTA ŞÜKRETMEYİ

Şükretmeyi bilmeli insan. Ne oldum dememeli aksine ne olacağımı bilmeli. Ona sunulan en büyük hediyeyi , yaşamını en iyi şekilde değerlendirmeli. 
Önce insanları sevmeli. Sonra gökyüzünün maviliğini. Kendinde huzuru bulup başkalarına huzur olmalı. Ona verilen nimetleri her zerresini hissederek yaşamalı. En çokta ona emanet edilenleri. Evet ona emanet edilenleri , emanet olduklarını ,insanları sonuna kadar üzmeden , kırmadan , dökmeden yaşamalı. Kendinde bir yerlede eksik olanı  onlarla tamamlamalı.. Diyorum ya insan şükretmeyi bilmeli. Bir gün olur sevdiği kadar sevilir ve bir gün biter . Hiç ummadığı anda her şeyi kaybeder. Onun için ne oldum demeyip ne olacağımı bilmeli.
Siz siz olun
Şükredin
Emanetlerinize sahip çıkın
Ne oldum demeyin ne olacağımı bilin



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

BUGÜN GİT YARIN GEL

Evet diyeceksiniz ki bu kız bu başlıkla ne anlatmak istemiş. Bu başlıkla aslında ben değil insanlar anlatmış  Geçen gün hastaneye gitmiştim. Bir amca danışmaya "kızım tahlil sonuçlarını ne zaman göstermem mümkün olur?" demişti. Danışman ise amcanın yaşlılığını bırakın yüzüne bakmadan "BUGÜN GİT YARIN GEL." demişti çoktan. O anda düşünmüştüm. Ne kadar kolay söylüyorduk" bugün git yarın gelirsin" ya da "git sen şimdi ben seni çağırırım". Oysa ki düşünmüyorduk git dediğimizi, neler yaşadığını en önemlisi de bizim git dememize rağmen tekrar geri gelmeyi göze aldığını göremiyorduk aslında.  Danışman düşünmüyordu amca nasıl gelmiş,niye gelmiş tekrar nasıl gelir? Ya da sevilen adamlar,kadınlar düşünmüyordu nasıl sevildi,nasıl hissedildi ya da" git" dedikleri geri geldi mi? Ne kadar garip. Biz git demesini bilirken gidenler tekrar geri gelmeyi göze almazken bize git diyenler olduğunda biz geri gelmeyi bırakın hiç gitmeyiz. Ne kadar tuhaf ...
Yorum Gönder
Devamı

Kaybedişin Türküsü

Kaybetmek,bir trenin arkasından hiç geri gelmeyecek gibi el sallamaktır bir bakıma. Her insan aynı dozda yaşayamaz ama bence her insanoğlu elbet bir gün anlar.   İlk kaybedişiniz çocukluğunuzda başlar aslında . O zamanlar sizin dünyanız olan balonlar sıkı sıkı tutamadınız diye size ceza uçuverirler anında gökyüzüne . Arkasından kendi gökyüzünüzde ne kadar yağmuru başlatsanızda fayda etmez geri gelmesine. Bir dahakine daha sıkı tutacağım desenizde kayıverir elinizden yine gökyüzüne. Çocukluğunuzdaki kaybediş büyüdüğünüzde daha farklı olur aslında.B u sefer balonlarınızı değil insanları, insanı kaybedersiniz. İlk önce küçükken giden balonlarınız gibi yerine yenisi gelir sanırsınız ama bir bakarsınız koca bir boşluk. Bence kaybetmek iki türlüdür  . En zoru ve en acısı ölümdür. İnsanoğlu doğuşunu nasıl kabullendiyse ölümü bir o kadar kabullenememiştir kendi içinde. Çevrenizdeki  insanlar eşsiz olur sizin için önce . Hiç gitmeyecekmiş gibi sarılıverirsiniz sonra kolların...
2 yorum
Devamı

ÇİLEKLİ ŞEKER,3 KIZ

Kardeş olmanız için illa aynı ana babadan olmanız gerekmez bazen . Bazı insanlar vardır sizin için "Kardeş " kelimesini sonuna kadar yaşatan.  Ellerinizi hiç düşünmeden uzatırsınız onlara. Çocukluğunuzda küçük elleriniz birbirine kenetlenir ve yolculağa beraber çıkarsınız. Ben de bu yolculuğa 2 kişiyle çıktım. Çocukluğumun hatıralarını ete kemiğe bürüdüm. Aynı model ,farklı renkte kıyafetler üçümüze de farklı yakıştı. Birimiz yere kapaklandığında bir el ayağa kaldırdı diğeri ise yaralarını sardı. O sokak senin bu sokak benim adım adım ilerledik.  ilk başta olduğu gibi ellerimizi birbirine kenetleyip yokuş aşağı kendimizi bıraktık.  Çoğu zaman salıncağa ilk binmek için yarıştık. Yine dayanamayıp küçüğümüzü beraber salladık. Ve vazgeçilmez olan "Çilekli Şekeri " her gün ağzımıza burnumuza bulaştırarak yiyerek annemize yakalanmamak için çeşmeye yine beraber gittik. Birimize bir şey yapılınca üçümüz kalkan olduk.  Çocukluğumuzu,çocukluğumu ellerimizi bırakmadan yüreğ...
Yorum Gönder
Devamı